แมวชอบนอนใต้ท้องรถ ?

เป็นประจำที่ผมจะเห็นว่าแมวจุ๊บจะต้องวิ่งเข้าไปใต้ท้องรถทันทีหลังจากที่รถจอด หรือไม่ก็ชอบไปนอนใต้ท้องรถ …

…ผมเคยได้ยินว่าแมวมันชอบที่เย็นๆ การที่มันไปนอนใต้ท้องรถหลังจากที่จอดมาเป็นวันเนี่ยผมก็คิดว่ามันไม่แปลกหรอก แต่ที่แปลกคือเวลาแม่ผมจอดรถมันก็ชอบวิ่งมุดเข้าไปใต้ท้องรถ ผมคิดว่าในตอนนั้นมันคงไม่เย็นๆแน่ๆเพราะความร้อนจากเครื่องยนต์ที่พึ่งจะหยุดทำงานคงไม่ได้เย็นตัวเร็วนักหรอก

bottomcar-cat1

แต่เพราะอะไรมันถึงมุดเข้าไป มันหนาว? ผมคิดๆไปอีกทีมันอาจจะชอบของมันก็ได้ เพราะเคยเห็นแมวหลายๆตัวที่เห็นรูปในอินเตอร์เนทก็ชอบนอนในที่แปลกๆ แต่ก่อนจุ๊บมันก็ชอบนอนในกระถางดินเผา จริงๆมันก็คงไม่แปลกเท่าไหร่หรอก แต่หลังๆผมเริ่มคิดว่า แมวมันก็มีที่โปรดที่ไม่โปรดของมันเหมือนกัน แต่ที่แน่ๆแมวผมชอบนอนใต้ท้องรถ…

bottomcar-cat2

สวัสดี

แมวหิว ข้าวเย็น ปลาทู

เย็นวันนี้ผมเดินลงจากห้องไปดูสวน (กระถาง) บอนสีหลังบ้านตามปกติ และก็เป็นปกติอีกเช่นกันสำหรับในเวลาเย็นแบบนี้ ทุกครั้งประมาณ 5 โมงเย็น ถ้าได้ลองเปิดประตูบ้านไปก็จะพบแมวจุ๊บมานั่งรออาหารเย็นทุกวันๆ แม้บางวันจะลืมเปิดไปให้บ้างมันก็ยังรออยู่แถวๆหน้าบ้านนั่นแหละ…

พอแมวจุ๊บเห็นหน้าผมทีไร มันก็จะเลียปากแพล่บ พร้อมกับร้องอ้อนวอน ( รึเปล่า ) ขออาหาร แน่นอนว่าแค่เทอาหารเม็ดไปมันก็คงยังร้องอยู่นั่นแหละ และนี่ก็เป็นเหตุที่ทำให้จุ๊บเห็นหน้าผมตอนหิวทีไรก็เลียปากแพล่บๆ เพราะว่าผมให้ปลาทูกับมัน….

….สำหรับแมวจุ๊บการได้กินปลาทูทุกวันคงเป็นความสุขสนุกใจของแมวไม่มากก็น้อย แต่การได้กินปลาทูนั้นไม่ง่ายเลย แมวจุ๊บจะต้องอดทนรอและอดทนรอ และอดทนรอต่อไปอีก จนกว่าเจ้าของที่ไม่ค่อยได้สนใจจะเปิดประตูมาทักทายกัน และกว่าที่ปลาทูจะถูกนำออกมาจากช่องแช่แข็งไปสู่ไมโครเวฟแล้วยังนานกว่าอีก เพราะต้องอุ่นไฟอ่อนๆให้จุ๊บรอจนท้องกิ่ว ถึงจะอุ่นมาแล้วก็ตาม ความร้อนของปลาทูที่เพิ่งออกจากเตาอบไมโครเวฟก็ทำให้แมวจุ๊บได้เรียนรู้ว่า ไม่ควรจะรีบกินนัก เพราะลิ้นจะพอง เราจะมาดูรูปแมวจุ๊บในระหว่างมื้อค่ำของวันนี้กัน

jub-dinner1
แมวจุ๊บที่ทำหน้าอ้อนวอนหน้าประตูมุ้งลวด ภาพนี้มีให้เห็นมามากกว่า แปดปีแล้ว

jub-dinner2
เมื่อได้ปลามาแต่ก็ยังไม่รีบกิน

jub-dinner3
แถมยังทำเมินด้วยสไตล์แมวหยิ่งที่ยังไม่อยากกิน ใครจะทำไม

jub-dinner4
มีบ่นแถมด้วยอีกนิดหน่อย ( จริงๆมันหาวน่ะ )

jub-dinner5
สุดท้ายก็ต้องไปนั่งรออยู่ดี นานจริงๆกว่าจะได้กินปลาสักตัว..

ถ้าผมปิดประตูบ้านไปแล้วอีกชั่วโมงค่อยเปิดออกมาปลาจะหายไปเหมือนเล่นกล จะเหลือทิ้งไว้ก็แต่เศษก้างชิ้นที่ใหญ่เกินแมวจุ๊บจะเคี้ยวแค่นั้นเอง

สวัสดี

ที่นอนแมวจุ๊บ ไม่นอนซุกอีกต่อไป

ที่นอนแมวจุ๊บ ไม่นอนซุกอีกต่อไป? ปกติแล้วนั้น แมวจุ๊บจะชอบไปนอนในซอก ในหลืบ ในตู้ ในช่อง ในกระถาง หรืออะไรก็ตามที่พอดีๆตัวมัน แม้มันจะชอบนอนบนโซฟา แต่ก็ไม่เคยเห็นมันนอนอาบแดดซะที….

…มาวันนี้ผมลงไปที่ครัว กำลังกรอกน้ำอยู่แอบเห็นแมวจุ๊บนอนเผยพุงอยู่ด้านนอก แถวๆดงบอนสีของผม มันนอนอาบแสงอ่อนๆของดวงอาทิตย์ที่ถูกพรางด้วยเมฆหมอกหนาที่พัดผ่านมากับพายุ ดูท่าทางสบายสุดๆกันไปเลย เวลาจุ๊บหลับสนิทจะปลุกยากมาก หมายถึงว่าถ้าเดินเข้าไป ไม่ไปแตะตัวมันแล้วเขย่าๆก็จะไม่ตื่น เราจะมาดูแมวจุ๊บกัน

*รูปนี้ผมถ่ายทีหลังสุด นะครับ แต่เป็นมุมมองที่เห็นแมวจุ๊บในตอนแรก ดูๆไปมันก็น่ารักดี มีเหลืออยู่ตัวเดียวแล้วตอนนี้ ไม่ดูตัวนี้ก็ไม่มีตัวไหนให้ดูแล้ว

jub-sleep1

*หลังจากเห็น แมวจุ๊บนอนเผยพุงแผ่ท้องอยู่ก็เดินไปหยิบกล้องบนห้อง แล้วค่อยๆเปิดประตูหลังบ้านออกไปแบบเงียบๆเพื่อจะเก็บรูป ดูซิขนฟูพุงป่องเชียว

jub-sleep2

*ใกล้เข้าไปอีกนิด ชิดเข้าไปอีกหน่อย แม้ใกล้ขนาดนี้มันก็ยังไม่ตื่น กล้องของผมซูมไม่ได้ขนาดนี้นะครับ ต้องเข้าไปใกล้ๆเอาเองเป็นระบบซูมแมนนวลแบบสุดๆ อาจจะทำให้แมวตื่นตกใจได้

jub-sleep3

*ใกล้เกินไปซะแล้ว หลังจาก ค่อยๆเขยิบเข้าไปเรื่อย แมวจุ๊บก็รู้ตัวตื่นซะแล้ว จะเป็นอย่างไรกลับไปดูรูปแรก อาการก็เป็นแบบแมวสะลึมสะลือน่ะนะ

jub-sleep4

รบกวนเวลานอนแมวจริงๆน้า แย่จริงแย่จัง

สวัสดี

มุมสงบในบ้าน มุมสงบของจุ๊บ

ในวันหนึ่งปกติของจุ๊บ ใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนของมันอยู่ข้างนอก แต่ถ้าเป็นวันพิเศษนิดหน่อยเช่นฝนตก หรือเวลาที่มันอยากเข้าบ้าน มันก็จะมาขอแม่ผมเข้าบ้าน เพื่อนอนพักผ่อนในบ้านเพื่อเปลี่ยนบรรยากาศหรือเพื่ออะไรก็ตาม…ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน

…ปกติผมจะเลี้ยงแมวนอกบ้านครับ ที่เลี้ยงมานับไม่ถ้วนนับจริงๆก็มีแค่ 4 ตัวที่ได้เข้าบ้าน ก็มี วิลลี่(ตาย) ,ไมเคิล(ตาย),ตัวใหญ่(ค้นหาตัวเอง) และจุ๊บนี่แหละ แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ให้มันเข้ามาบ่อยจะให้เข้าก็เป็นบางที บางทีที่มันอยากเข้า บางทีที่แม่เปิดประตูให้เข้า ดังนั้นปัจจัยที่ทำให้เข้าได้คือไปขอแม่ให้เปิดประตูเข้ามานอนนั่นเอง

…ปกติจุ๊บเวลาเข้าบ้านมันจะชอบนอนตรงโซฟา หน้าทีวี นอนหลับสนิทขนาดที่ว่าเดินไปเรียกก็ยังไม่ตื่น ลูบก็ยังไม่ตื่น ต้องเขย่าๆถึงจะตื่น แสดงถึงอาการนี่นอนอย่างสบายใจสุดๆของมัน

…ปกติบ้านผมก็จะเลี้ยงแมวแบบนี้แหละครับ ถ้าคนชอบแมวมาอ่านก็อาจจะคิดว่าเราไม่ดูแลเขาเลย แน่นอนครับ คิดถูกแล้ว แต่ถ้ามองในอีกมุมหนึ่งคือแมวมันต้องการรึเปล่า? จริงๆมันก็เป็นสัตว์รักอิสระ อยากไปไหนก็ไป หิวก็กลับมา ง่วงก็นอน นิสัยมันก็แบบนี้ เลี้ยงมากี่ตัวก็แบบนี้ อาจจะเพราะมันปรับตัวเข้ากับผมก็เป็นได้

…ปกติถ้าแม่ดูทีวีอยู่จุ๊บมันก็จะนั่งๆนอนๆอยู่ที่โซฟานั่นแหละ แต่ถ้าผมเข้าไปนั่งที่โซฟาด้วย มันก็จะไปนั่งที่อื่น (…เอ๊ะยังไง) จริงๆอาจเพราะผมชอบไปเล่นไปลูบไปนวดมันมากไป มันก็คงจะรำคาญเลยไปหาที่นอน และในตอนนี้เราก็จะเข้าเรื่องสำหรับตอนนี้กัน คือการนำเสนอที่นอนของจุ๊บอีกแห่งหนึ่งในบ้าน

jubplace1

ถ้าไม่สังเกตุมองผ่านๆก็อาจจะมองเลยไปก็ได้ แต่ตัวมันก็ไม่ใช่น้อยนะนั่น

jubplace2

ซูมเข้าไปอีกนิดจะเห็นแมวจุ๊บทำหน้าเซ็งสุดๆ

เห็นแบบนี้มันก็หลับสบายนะนี่ จริงๆมันรอผมขึ้นไปข้างบนแล้วมันจะกลับมานอนที่โซฟาหน้าทีวีอีกทีหนึ่งครับ ไม่รู้มันเกรงใจ หรือมันรังเกียจนะนี่ ขำๆกันไปทั้งคนทั้งแมว

สวัสดี

ที่นอนแมว

แมวแต่ละตัวจะมีที่ประจำของมัน ซึ่งอาจจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามวันเวลา แต่ที่แน่นอนคือ บางครั้งเราจะเจอแมวนอนอยู่ในมุมแปลกๆเช่น ในตู้กับข้าวเก่าๆ นอนบนฝาชีเก่าๆ นอนอยุ่ใต้ตู้ หรือกระทั่งนอนหน้าล้อรถที่จอดอยู่

หลายวันที่ผ่านมาผมแอบเห็นที่นอนประจำของจุ๊บ แมวสามัญประจำบ้านของผม นอนอยู่บนที่ประจำที่ผมเห็นมันนอนตรงนี้ก็หลายครั้ง ซึ่งตรงที่มันนอนตรงนี้คือเสาระหว่างบ้าน…มันสามารถนอนได้ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ผมก็ไม่รู้ว่าตรงนั้นมันมีดีอะไร ถ้ามองผ่านๆอาจจะเหมือนกระถางต้นไม้ ที่วางอยู่บนเสา แต่ถ้ามองดีๆก็จะเห็นเป็นแมวจุ๊บที่นอนขดอยู่อย่างสบายใจ

01-จุ๊บบนเสา

เรียกก็ไม่ตื่น ถ้าไม่ไปเขย่ามัน มันก็จะยังคงนอนอยู่อย่างนั้น

02-จุ๊บนั่ง

หลังจากตื่นเพราะโดนปลุก ด้วยความหงุดหงิดจึงโดดลงมานั่งบนฝาถังขยะข้างบ้าน

สวัสดี

วีดีโอลูกหมูจากสวนลุงนิล

เพิ่มเติมจากตอนที่แล้ว วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข 15th June 2009 เราก็จะมาดูกันว่า ลูกหมูที่ว่าน่ารักนี่มันเป็นยังไง จาก วีดีโอคลิป ที่ผมได้ถ่ายมานิดหน่อย พร้อมของแถม “โชวผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง ” จากลุงนิล

เรามาเริ่มต้นกับลูกหมูกันเลย

ลูกหมูในหลุมตอนเช้าๆ ถ้ามาก่อนหน้านี้มันจะนอนทับๆกันเป็นแนว น่ารักดี พอตื่นก็เริ่มเดินแล้วกินแล้วเล่นเหมือนเดิม ใครจะรู้ว่าวันนึงมันอาจจะมาอยู่ในจานเบื้องหน้าเราก็ได้

หมูหลุมตอนบ่ายๆ จะมีลูกหมูเดินไปมา บางตัวก็วิ่งไล่กัน บางตัวก็กินอาหาร บางตัวก็นอนกันไป ตามอารมณ์หมูเด็ก

จะมีลูกหมูตัวนึงที่กินนมไม่ได้และร้องโวยวายลั่นเลย ผมได้ลองอุ้มตัวนี้ด้วยครับ ร้องลั่นเลย แต่ไม่ดิ้นนะ หมูเนื้อแน่นดีจริงๆ ดูแข็งแรงมากๆ

..แถม..

ผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง อาหารเช้าของสมาชิกตนคอเดียวกัน

สวัสดี

ของฝากจากชุมพร

หลังจากกลับมาจากชุมพรได้วันสองวัน ผมก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับของฝากที่ติดตัวมาเพียง 2 อย่างเท่านั้น คือปลาหมึกแห้งกับต้นหญ้าสองต้น เหตุที่ผมติดกลับบ้านมาน้อยก็คงเพราะที่บ้านมีกันอยู่แค่สองคน จะกินก็คงไม่หมด และอีกเหตุนั่นคือ ผมเลือกของฝากไม่เป็น…

สำหรับปลาหมึกแห้ง ตัวผมเคยมีประสบการณ์ ได้กินปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบที่ซื้อมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่บริษัทเก่าเคยจัดงานเลี้ยงจะมีปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบนี้ด้วย ผมรู้สึกว่ามันกัดแล้วเต็มปากกินแล้วมันเต็มคำกว่าตัวเล็กๆ เลยว่าจะเอามาลองอีกที เผื่อว่าเพื่อนมาสังสรรค์ที่บ้านก็จะได้ไว้แกล้มซะด้วยเลย เห็นเขาบอกว่าเก็บได้นาน แต่คำว่านานสำหรับบ้านผมคือเป็นปีๆไม่รู้มันจะอยู่ถึงรึเปล่า ในเวลานี้มันก็อยู่ในตู้เย็นเรียบร้อยแล้ว และหวังว่าผมจะได้กินในเร็วๆนี้

สำหรับต้นหญ้า ที่เขาเรียกว่าหญ้าเบญจรงค์ ไม่รู้ผมเขียนถูกรึเปล่า แต่เอาไปหาในกูเกิ้ลกลับไม่มีข้อมูลใดๆกล่าวไว้ หรือมันอาจจะมีชื่อเรียกอื่นๆก็เป็นได้ สำหรับใครที่รู้ที่มาที่ไป ของพืชชนิดนี้ก็สามารถบอกผมได้ เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า ไอ้ต้นหญ้าที่ผมหอบติดมาสองต้นนั้นมันสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ผมรู้จากสวนลุงนิลบ้าง แต่ที่สำคัญ คือหญ้าเบญจรงค์สองต้นนี้ผมเอามาฝากแม่ครับ เผื่อว่ามันจะช่วยให้สุขภาพดียิ่งขึ้นได้

01_e0b895e0b989e0b899e0b8abe0b88de0b989e0b8b2
ต้นหญ้าสองต้นที่เป็นของฝากจากสวนลุงนิล จังหวัดชุมพร

Continue reading ของฝากจากชุมพร

วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

ฅนคอเดียวกันสัญจร วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข ที่ผ่านมากับวันที่ 12 – 14 มิถุนายน จากตอนที่แล้วที่ผมได้เขียนถึงเหตุที่ผมร่วมเดินทางและข้อมูลเบื้องต้น

มาถึงตอนนี้ผมจะมาเล่าเรื่องสำหรับสิ่งที่ผมได้พบเจอะเจอใน 3 วันที่ผ่านมา พร้อมกับรูปถ่ายที่ติดมาอีกเล็กน้อย…

12 มิถุนายน 2552 เริ่มต้นวันใหม่ที่ต้องเดินทางด้วยเวลา 4.55 am วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะจำเป็นต้องเดินทางไปถึงให้ทันก่อนเวลา 6 : 30 am เพราะเหตุที่ต้องตื่นเช้าทั้งที่ระยะทางจากบ้านมาทีวีบูรพานั้นก็คือ วันนี้เป็นวันศุกร์และแถวนั้นก็ยังมีโรงเรียนบดินทรเดชา ถ้าเผลอมาสายอาจจะต้องพบกับขบวนรถผู้ปกครองที่พากันมาส่งบุตร หลานกันอย่างไม่ขาดสายเป็นแน่ ผมซึ่งมีคุณแม่มาส่งด้วย ได้เดินทางมาถึงทีวีบูรพา เป็นอันดับที่คาดว่าน่าจะเป็นที่สาม จาก 15 คนที่นัดเจอกันที่นั่น และจะมีการรับคนระหว่างทางไปด้วย เพราะ บางท่านไม่สะดวกที่จะเข้ามาที่ทีวีบูรพา(ซอยเล็ก แต่รถเยอะจริงๆ ) และเมื่อสมาชิกตนคอเดียวกันมาครบเราก็ออกเดินทางอย่างไม่รีรอ

01-เดินทาง
ระหว่างเดินทาง บนทางด่วนมุ่งหน้าไปทางพระรามสอง
02-ภายในรถ
เป็นรถขนาดกว่า 40 ที่นั่ง มากเพียงพอที่จะรองรับผู้เดินทางจำนวนเพียงแค่ 25 คนเท่านั้นเอง Continue reading วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

เตรียมไปชุมพร กับ ฅนคอเดียวกันสัญจร

เมื่อหลายวันผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า จะไปทริปชุมพร ซึ่งเป็นทริปไปร่วมกับรายการทีวีรายการหนึ่ง ผมได้ยินก็ดีใจกับแม่ด้วย ที่จะได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า แม่ติดประชุมวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันระหว่างทริปพอดี ผมได้ยินก็เสียใจกับแม่ด้วย ที่จะพลาดโอกาสไม่ได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ แต่มันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่เหมือนกัน เพราะผมเองก็จะได้สิทธิ์ไปแทนแม่นั่นเอง

เมื่อวานที่ผ่านมา ผมนั่งหาข้อมูลของการเดินทางเชิงสร้างสรรค์ครั้งนี้โดยดูจากข้อมูลต่างๆที่ทางแม่ของผมและเจ้าหน้าที่ให้มา ได้ความว่าเป็นการ่วมเรียนรู้ไปกับ ฅนคอเดียวกันสัญจร ..แน่นอนว่าผมไม่รู้อะไรเลย ผมจึงจำเป็นต้องศึกษาสักเล็กน้อยก่อนที่จะไปร่วมเดินทางเพื่อเรียนรู้กับคนอีก 20 กว่าคนที่ผมไม่รู้จักเลย และเขาก็คงไม่รู้ด้วยว่า ผมไม่ดูทีวี…

แต่ยังไงผมก็ยังสนใจการเดินทางครั้งนี้อยู่ดี เพราะมันน่าสนใจมากๆ น่าสนใจยังไงแบบไหน มีข้อมูลมาให้ดูกัน

กำหนดการในการเดินทางครับ กดเพื่อดูได้เลย
เทปบันทึกรายการย้อนหลัง ตอน: ลุงนิล คนของความสุข

ไว้กลับมาจะมาเขียนเล่าอีกทีครับ

สวัสดี

กระเพราหมูกรอบพิเศษ

เรื่องมันมีอยู่ว่า….มีชายคนหนึ่ง ใช้ชีวิตไปวันๆอย่างซ้ำซาก หลับฝันในเวลาเดิม และตื่นมาในเวลาเดิมชีวิตทุกๆวันยังคงเหมือนเดิม และที่แน่นอนที่สุด ณ เวลา 10.30 เขาจะออกไปกินข้าว ที่ร้านอาหารตามสั่งร้านเดิมเป็นประจำ สั่งอาหารแบบเดิมเป็นประจำ เป็นแบบนี้มาหลายเดือน….

เมื่อวานนี้ผมออกไปกินข้าวที่หน้าปากซอยเหมือนเดิมครับ แน่นอน ก็ต้องสั่งเมนูโปรดที่กินไม่ค่อยเบื่อ เพราะผมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องกินเท่าไหร่นัก เอาอิ่มกลืนลงเป็นพอ แต่สำหรับวันนี้ก็คงมีอะไรเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยนั่นคือผมเลิกคิดที่จะกินข้าวจานพิเศษที่ต้องเพิ่มเงินอีก 5 บาท เพื่อให้ได้น้ำหนักตัวเพิ่มโดยไม่จำเป็น

ใช่ครับผมคิดจะเพิ่มความผอมที่มีอยู่น้อยนิดให้มากขึ้น วิธีแรกที่ง่ายและประหยัดคือเลิกสั่งพิเศษซะ และแล้วผมก็เดินเข้าไปสั่งกับพ่อครัว ” กระเพราหมูกรอบครับ ”  ผมพูดอย่างไม่ชินเพราะปกติต้องมีพิเศษด้วย แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี นั่งรอซักพักกระเพราหมูกรอบก็มาเสริฟถึงหน้า แต่…ทำไมหน้าตามันเหมือนเดิม มันพูนจานเหมือนเดิม และเยอะเหมือนเดิม ผมไม่สงสัยเลย นี่คือกระเพราหมูกรอบพิเศษแน่นอน ผมตั้งหน้าตั้งแต่กินให้เสร็จ เพราะมีธุระต่อ และเมื่อเดินไปจ่ายเงิน แม่ครัวผู้เป็นคนผัดข้าวจานนั้นให้ผมบอกว่า 35 พิเศษ ….. ผมไม่คิดจะพูดอะไรเลยครับ

รูปร่างของผมกับความเคยชินในการสั่งซ้ำๆมันคงเป็นเมนูนี้ไปแล้ว จริงๆผมคงไม่ต้องสั่งก็ได้ แค่บอกว่าเหมือนเดิมแม่ครัวก็คงจะจำได้ สงสัยว่าสิ่งที่ผมต้องทำในครั้งต่อไปคือพูดว่า กระเพราหมูกรอบ “ธรรมดา

…สวัสดี