ที่นอนแมว

แมวแต่ละตัวจะมีที่ประจำของมัน ซึ่งอาจจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆตามวันเวลา แต่ที่แน่นอนคือ บางครั้งเราจะเจอแมวนอนอยู่ในมุมแปลกๆเช่น ในตู้กับข้าวเก่าๆ นอนบนฝาชีเก่าๆ นอนอยุ่ใต้ตู้ หรือกระทั่งนอนหน้าล้อรถที่จอดอยู่

หลายวันที่ผ่านมาผมแอบเห็นที่นอนประจำของจุ๊บ แมวสามัญประจำบ้านของผม นอนอยู่บนที่ประจำที่ผมเห็นมันนอนตรงนี้ก็หลายครั้ง ซึ่งตรงที่มันนอนตรงนี้คือเสาระหว่างบ้าน…มันสามารถนอนได้ตั้งแต่เช้าถึงบ่าย ผมก็ไม่รู้ว่าตรงนั้นมันมีดีอะไร ถ้ามองผ่านๆอาจจะเหมือนกระถางต้นไม้ ที่วางอยู่บนเสา แต่ถ้ามองดีๆก็จะเห็นเป็นแมวจุ๊บที่นอนขดอยู่อย่างสบายใจ

01-จุ๊บบนเสา

เรียกก็ไม่ตื่น ถ้าไม่ไปเขย่ามัน มันก็จะยังคงนอนอยู่อย่างนั้น

02-จุ๊บนั่ง

หลังจากตื่นเพราะโดนปลุก ด้วยความหงุดหงิดจึงโดดลงมานั่งบนฝาถังขยะข้างบ้าน

สวัสดี

วีดีโอลูกหมูจากสวนลุงนิล

เพิ่มเติมจากตอนที่แล้ว วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข 15th June 2009 เราก็จะมาดูกันว่า ลูกหมูที่ว่าน่ารักนี่มันเป็นยังไง จาก วีดีโอคลิป ที่ผมได้ถ่ายมานิดหน่อย พร้อมของแถม “โชวผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง ” จากลุงนิล

เรามาเริ่มต้นกับลูกหมูกันเลย

ลูกหมูในหลุมตอนเช้าๆ ถ้ามาก่อนหน้านี้มันจะนอนทับๆกันเป็นแนว น่ารักดี พอตื่นก็เริ่มเดินแล้วกินแล้วเล่นเหมือนเดิม ใครจะรู้ว่าวันนึงมันอาจจะมาอยู่ในจานเบื้องหน้าเราก็ได้

หมูหลุมตอนบ่ายๆ จะมีลูกหมูเดินไปมา บางตัวก็วิ่งไล่กัน บางตัวก็กินอาหาร บางตัวก็นอนกันไป ตามอารมณ์หมูเด็ก

จะมีลูกหมูตัวนึงที่กินนมไม่ได้และร้องโวยวายลั่นเลย ผมได้ลองอุ้มตัวนี้ด้วยครับ ร้องลั่นเลย แต่ไม่ดิ้นนะ หมูเนื้อแน่นดีจริงๆ ดูแข็งแรงมากๆ

..แถม..

ผัดหญ้าเบญจรงค์ไฟแดง อาหารเช้าของสมาชิกตนคอเดียวกัน

สวัสดี

ของฝากจากชุมพร

หลังจากกลับมาจากชุมพรได้วันสองวัน ผมก็กลับมาใช้ชีวิตตามปกติอีกครั้งหนึ่ง พร้อมกับของฝากที่ติดตัวมาเพียง 2 อย่างเท่านั้น คือปลาหมึกแห้งกับต้นหญ้าสองต้น เหตุที่ผมติดกลับบ้านมาน้อยก็คงเพราะที่บ้านมีกันอยู่แค่สองคน จะกินก็คงไม่หมด และอีกเหตุนั่นคือ ผมเลือกของฝากไม่เป็น…

สำหรับปลาหมึกแห้ง ตัวผมเคยมีประสบการณ์ ได้กินปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบที่ซื้อมาแล้วครั้งหนึ่ง ที่บริษัทเก่าเคยจัดงานเลี้ยงจะมีปลาหมึกแห้งตัวใหญ่ๆแบบนี้ด้วย ผมรู้สึกว่ามันกัดแล้วเต็มปากกินแล้วมันเต็มคำกว่าตัวเล็กๆ เลยว่าจะเอามาลองอีกที เผื่อว่าเพื่อนมาสังสรรค์ที่บ้านก็จะได้ไว้แกล้มซะด้วยเลย เห็นเขาบอกว่าเก็บได้นาน แต่คำว่านานสำหรับบ้านผมคือเป็นปีๆไม่รู้มันจะอยู่ถึงรึเปล่า ในเวลานี้มันก็อยู่ในตู้เย็นเรียบร้อยแล้ว และหวังว่าผมจะได้กินในเร็วๆนี้

สำหรับต้นหญ้า ที่เขาเรียกว่าหญ้าเบญจรงค์ ไม่รู้ผมเขียนถูกรึเปล่า แต่เอาไปหาในกูเกิ้ลกลับไม่มีข้อมูลใดๆกล่าวไว้ หรือมันอาจจะมีชื่อเรียกอื่นๆก็เป็นได้ สำหรับใครที่รู้ที่มาที่ไป ของพืชชนิดนี้ก็สามารถบอกผมได้ เพราะผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า ไอ้ต้นหญ้าที่ผมหอบติดมาสองต้นนั้นมันสามารถทำอะไรได้มากกว่าที่ผมรู้จากสวนลุงนิลบ้าง แต่ที่สำคัญ คือหญ้าเบญจรงค์สองต้นนี้ผมเอามาฝากแม่ครับ เผื่อว่ามันจะช่วยให้สุขภาพดียิ่งขึ้นได้

01_e0b895e0b989e0b899e0b8abe0b88de0b989e0b8b2
ต้นหญ้าสองต้นที่เป็นของฝากจากสวนลุงนิล จังหวัดชุมพร

Continue reading ของฝากจากชุมพร

วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

ฅนคอเดียวกันสัญจร วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข ที่ผ่านมากับวันที่ 12 – 14 มิถุนายน จากตอนที่แล้วที่ผมได้เขียนถึงเหตุที่ผมร่วมเดินทางและข้อมูลเบื้องต้น

มาถึงตอนนี้ผมจะมาเล่าเรื่องสำหรับสิ่งที่ผมได้พบเจอะเจอใน 3 วันที่ผ่านมา พร้อมกับรูปถ่ายที่ติดมาอีกเล็กน้อย…

12 มิถุนายน 2552 เริ่มต้นวันใหม่ที่ต้องเดินทางด้วยเวลา 4.55 am วันนี้ผมตื่นเช้าเป็นพิเศษ เพราะจำเป็นต้องเดินทางไปถึงให้ทันก่อนเวลา 6 : 30 am เพราะเหตุที่ต้องตื่นเช้าทั้งที่ระยะทางจากบ้านมาทีวีบูรพานั้นก็คือ วันนี้เป็นวันศุกร์และแถวนั้นก็ยังมีโรงเรียนบดินทรเดชา ถ้าเผลอมาสายอาจจะต้องพบกับขบวนรถผู้ปกครองที่พากันมาส่งบุตร หลานกันอย่างไม่ขาดสายเป็นแน่ ผมซึ่งมีคุณแม่มาส่งด้วย ได้เดินทางมาถึงทีวีบูรพา เป็นอันดับที่คาดว่าน่าจะเป็นที่สาม จาก 15 คนที่นัดเจอกันที่นั่น และจะมีการรับคนระหว่างทางไปด้วย เพราะ บางท่านไม่สะดวกที่จะเข้ามาที่ทีวีบูรพา(ซอยเล็ก แต่รถเยอะจริงๆ ) และเมื่อสมาชิกตนคอเดียวกันมาครบเราก็ออกเดินทางอย่างไม่รีรอ

01-เดินทาง
ระหว่างเดินทาง บนทางด่วนมุ่งหน้าไปทางพระรามสอง
02-ภายในรถ
เป็นรถขนาดกว่า 40 ที่นั่ง มากเพียงพอที่จะรองรับผู้เดินทางจำนวนเพียงแค่ 25 คนเท่านั้นเอง Continue reading วิถีแห่งความพอเพียง กับ ลุงนิลคนของความสุข

เตรียมไปชุมพร กับ ฅนคอเดียวกันสัญจร

เมื่อหลายวันผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า จะไปทริปชุมพร ซึ่งเป็นทริปไปร่วมกับรายการทีวีรายการหนึ่ง ผมได้ยินก็ดีใจกับแม่ด้วย ที่จะได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ ช่างเป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ

เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา แม่ของผมเดินเข้ามาและบอกว่า แม่ติดประชุมวันอาทิตย์ ซึ่งเป็นวันระหว่างทริปพอดี ผมได้ยินก็เสียใจกับแม่ด้วย ที่จะพลาดโอกาสไม่ได้ไปผ่อนคลายจิตใจและเรียนรู้สิ่งที่น่าสนใจ แต่มันก็เป็นเรื่องที่น่ายินดีอยู่เหมือนกัน เพราะผมเองก็จะได้สิทธิ์ไปแทนแม่นั่นเอง

เมื่อวานที่ผ่านมา ผมนั่งหาข้อมูลของการเดินทางเชิงสร้างสรรค์ครั้งนี้โดยดูจากข้อมูลต่างๆที่ทางแม่ของผมและเจ้าหน้าที่ให้มา ได้ความว่าเป็นการ่วมเรียนรู้ไปกับ ฅนคอเดียวกันสัญจร ..แน่นอนว่าผมไม่รู้อะไรเลย ผมจึงจำเป็นต้องศึกษาสักเล็กน้อยก่อนที่จะไปร่วมเดินทางเพื่อเรียนรู้กับคนอีก 20 กว่าคนที่ผมไม่รู้จักเลย และเขาก็คงไม่รู้ด้วยว่า ผมไม่ดูทีวี…

แต่ยังไงผมก็ยังสนใจการเดินทางครั้งนี้อยู่ดี เพราะมันน่าสนใจมากๆ น่าสนใจยังไงแบบไหน มีข้อมูลมาให้ดูกัน

กำหนดการในการเดินทางครับ กดเพื่อดูได้เลย
เทปบันทึกรายการย้อนหลัง ตอน: ลุงนิล คนของความสุข

ไว้กลับมาจะมาเขียนเล่าอีกทีครับ

สวัสดี

กระเพราหมูกรอบพิเศษ

เรื่องมันมีอยู่ว่า….มีชายคนหนึ่ง ใช้ชีวิตไปวันๆอย่างซ้ำซาก หลับฝันในเวลาเดิม และตื่นมาในเวลาเดิมชีวิตทุกๆวันยังคงเหมือนเดิม และที่แน่นอนที่สุด ณ เวลา 10.30 เขาจะออกไปกินข้าว ที่ร้านอาหารตามสั่งร้านเดิมเป็นประจำ สั่งอาหารแบบเดิมเป็นประจำ เป็นแบบนี้มาหลายเดือน….

เมื่อวานนี้ผมออกไปกินข้าวที่หน้าปากซอยเหมือนเดิมครับ แน่นอน ก็ต้องสั่งเมนูโปรดที่กินไม่ค่อยเบื่อ เพราะผมไม่ค่อยใส่ใจเรื่องกินเท่าไหร่นัก เอาอิ่มกลืนลงเป็นพอ แต่สำหรับวันนี้ก็คงมีอะไรเปลี่ยนแปลงนิดหน่อยนั่นคือผมเลิกคิดที่จะกินข้าวจานพิเศษที่ต้องเพิ่มเงินอีก 5 บาท เพื่อให้ได้น้ำหนักตัวเพิ่มโดยไม่จำเป็น

ใช่ครับผมคิดจะเพิ่มความผอมที่มีอยู่น้อยนิดให้มากขึ้น วิธีแรกที่ง่ายและประหยัดคือเลิกสั่งพิเศษซะ และแล้วผมก็เดินเข้าไปสั่งกับพ่อครัว ” กระเพราหมูกรอบครับ ”  ผมพูดอย่างไม่ชินเพราะปกติต้องมีพิเศษด้วย แต่มันก็เป็นการเริ่มต้นที่ดี นั่งรอซักพักกระเพราหมูกรอบก็มาเสริฟถึงหน้า แต่…ทำไมหน้าตามันเหมือนเดิม มันพูนจานเหมือนเดิม และเยอะเหมือนเดิม ผมไม่สงสัยเลย นี่คือกระเพราหมูกรอบพิเศษแน่นอน ผมตั้งหน้าตั้งแต่กินให้เสร็จ เพราะมีธุระต่อ และเมื่อเดินไปจ่ายเงิน แม่ครัวผู้เป็นคนผัดข้าวจานนั้นให้ผมบอกว่า 35 พิเศษ ….. ผมไม่คิดจะพูดอะไรเลยครับ

รูปร่างของผมกับความเคยชินในการสั่งซ้ำๆมันคงเป็นเมนูนี้ไปแล้ว จริงๆผมคงไม่ต้องสั่งก็ได้ แค่บอกว่าเหมือนเดิมแม่ครัวก็คงจะจำได้ สงสัยว่าสิ่งที่ผมต้องทำในครั้งต่อไปคือพูดว่า กระเพราหมูกรอบ “ธรรมดา

…สวัสดี

จุ๊บ ยามเย็น

วันนี้จุ๊บเข้ามาในบ้านตอนเย็นย่ำใกล้ค่ำ เลยถ่ายรูปเก็บไว้ซะเลย ~

jub-the-cat-1

เจอตอนแรกอยู่ใต้โต๊ะทานข้าว เห็นนิ่งๆใต้โต๊ะแบบนี้ ตอนกลางคืนชอบมานอนหลับบนโต๊ะ …

jub-the-cat-2

อยู่ในบ้าน นานไปหน่อยดูเหมือนจะอยากออกซะแล้ว

jub-the-cat-3

ดูผ่านๆเหมือนแมวยิ้มเลย

jub-the-cat-4

รูปนี้จุ๊บน่ารักจริงๆนะเนี่ย เหมือนในรูปแมวที่เคยโหลดมาเลย แต่ตัวไหนจะเท่เท่าตัวนี้ หูไม่เท่ากัน แถมมีเครานิดๆ หล่อซะไม่มี

 

วันหลังถ้าเห็นจุ๊บในมุมน่าเก็บภาพ แบบนี้ก็จะถ่ายมาใหม่ ขนนุ่มมาก ขอบอก

…สวัสดี

การรอคอยของจุ๊บ

ทุกๆวันในตอนเช้าและตอนเย็นจุ๊บจะคอยอยู่หน้าบ้าน นอนอยู่แถวๆนั้นไม่ใกล้ไม่ไกล ถึงจะไม่อยู่เพียงแค่คุณเปิดประตูบ้าน จุ๊บ ก็จะวิ่งมาให้ได้เห็นภายในเวลาไม่นาน

เพราะมัน….หิว..

..
ในแต่ละวันของจุ๊บจะมีการรอคอยที่สำคัญอยู่อย่างหนึ่งนั่นก็คือปลาทูลัง.. แต่ก่อนนั้นตั้งแต่จุ๊บเกิดก็ได้กินแต่วิสกัสเป็นอาหารของมัน เมื่อเวลาได้ผ่านไป ทำให้ฟันและลิ้นของมันอาจจะเกิดความเบื่อ…จนเริ่มมีอาการไม่อยากอาหารขึ้นมา เทให้เท่าไหร่ก็เมินหน้าหนี ผมก็เลยต้องแก้ปัญหาด้วยการ ซื้อปลาทูมาให้มันลอง

ปลาทูในตอนแรกเป็นแบบเป็นเข่งขายตามตลาด ประมาณ 3 ตัวสิบบาทซึ่งเป็นตัวเล็กๆ เรียกติดปากกว่า ปลาทูแมว อาจเพราะตัวมันเล็กเกินไปกว่าที่คนจะกินอิ่มก็เลยเอามาให้แมวกินกัน ซึ่งแมวก็ดูจะชอบอยู่ด้วย ให้เท่าไหร่ก็กินหมดเท่านั้น เจริญอาหารจริงๆ
Continue reading การรอคอยของจุ๊บ

วันฝนตก จุ๊บขนฟู

สวัสดีครับ วันนี้เป็นอีกวันที่ฝนตก แต่มันจะดีมากถ้าตกเร็วกว่านี้ซัก 2 ชม…….

ผมตื่นเช้ามากับอากาศสดใสและแดดที่ส่องมาที่หัว เป็นวันที่ 3 หลังจากที่ได้นำม่านไปซัก และคาดว่าจะอีกหลายวันเพราะ ร้านที่เอาม่านไปซักบอกจะมากลางๆอาทิตย์ ตอนนี้ห้องสว่างสุดๆ อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน หลังจากตื่นไม่นานก็อาบน้ำปั่นจักรยานคันเก่าออกไป กินข้าวหน้าปากซอย ที่ห่างไปเกือบสองกิโล เพื่อกระเพราหมูกรอบ เวลา 10.30 ช่างเป็นเวลาที่คนน้อยจริงๆ แดดก็แรงพอสมควรเลย หลังจากกลับมาก็ซักผ้าเพราะเห็นว่าแดดแรงดี น่าจะแห้งไว ผมเลยจับผ้าห่มยัดใส่เครื่องซักผ้า แล้วมานั่งรอ

ไม่นานนักเมฆก็ครึ้มฟ้าครึ้มฝน เริ่มมีลมแรงพัดมา ใบไม้ปลิวว่อน เมื่อเช้ามีป้าที่ดูแลความสะอาดในซอย มากวาดใบไม้แถวบ้าน ตอนปั่นจักรยานกลับมาถนน ก็สะอาดดี แต่มาตอนนี้ใบไม้เต็มถนนอีกแล้ว และที่สำคัญ ผ้าห่มผมยังไม่แห้ง ฝนโปรยลงมาเหมือนตอกย้ำความสำเร็จ …. พรุ่งนี้คงต้องซักใหม่ เพราะคงจะมีกลิ่นอับ..ระหว่างเอาผ้าออกมาไปตากในห้อง ก็พบกับ…” จุ๊บ ”

จุ๊บเป็นแมวหนุ่มตัวอวบที่เลี้ยงมานานและยังคงลงหลักปักฐานอยู่บ้านนี้ไม่หนีไปไหน หรือในอีกทางหนึ่งคือไม่รู้จะไปที่ไหนดี ตอนที่ย้ายมาบ้านหลังนี้ผมนำจุ๊บกับ ” ตัวใหญ่ ” มาด้วย ตัวใหญ่เป็นแมวหนุ่มเข้าวัยแก่ แต่ก่อนตัวใหญ่ตอนนี้ตัวผอม ที่ได้ชื่อว่าตัวใหญ่เพราะในรุ่นเดียวกันที่เกิดมามันตัวใหญ่กว่าเพื่อนร่วมคอกสองเท่าได้ แต่นิสัยออกจะติ๊งต๊องไปหน่อย เทีบบรุ่นแล้วตัวใหญ่เป็นพี่จุ๊บประมาณ 3 คอกได้ ทั้งสองตัวเกิดมาจากแม่ตัวเดียวกัน ชื่อ” วิลลี่ ” ซึ่งคงจะเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับวิลลี่ในภายหลังเพราะยาว มากกกกกกกกก

กลับมาที่เรื่องจุ๊บ ในวันนี้ฝนตก จุ๊บมาหลบฝนหลังบ้าน ในตะแกรงมีผ้าเก่าๆอยู่ จุ๊บมาหลบฝนในตะแกรงเก่าๆที่วางอยู่บนตู้กับข้าวเก่าๆที่ไม่ได้ใช้แล้ว ท่าทางเหมือนจะโดนน้ำมานิดหน่อย ขนเลยออกฟูๆเพราะมันสะบัด ดูแล้วน่ารักดีเลยถ่ายมาให้ดูกัน

 

จุ๊บ1

Continue reading วันฝนตก จุ๊บขนฟู